اثربخشی رویکرد روایت‌درمانی بر مدیریت استرس مادران دارای کودکان معلول جسمی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران

2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران

3 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران(نویسنده مسئول)

4 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران

5 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران

6 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.63888.3748
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی رویکرد روایت‌درمانی بر مدیریت استرس مادران دارای کودکان معلول جسمی بود. پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها میدانی از نوع پژوهش‌های شبه‌آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. روش کار: جامعه آماری در تحقیق حاضر کلیه مادران دارای کودکان معلول جسمی در شهرستان ایذه در سال ۱400-1399 که تعداد 2000 نفر بود، بوده است. از جامعه آماری مذکور، مادرانی که دارای اختلالات استرس و اضطراب بودند، شناسایی شدند و 50 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شده و ﺑﻪ صورت تصادفی ﺗﻌﺪاﺩ 25 ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﮔﻮاﻩ و 25 نفر در گروه آزمایش ﮔﻤﺎﺭﺩﻩ ﺷﺪند. در اجرای پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن(1997) استفاده شده است. از آزمودنی‌های هر دو گروه قبل از اجرای متغیر مستقل پیش‌آزمون بعمل آمد و سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه و در هر جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه تحت آموزش روایت‌درمانی قرار گرفت و پس از آن برای هر دو گروه پس‌آزمون اجرا و داده‌های گردآوری شده با روش آماری تحلیل کوواریانس بررسی گردید. نتایج: یافته‌ها نشان داد که رویکرد روایت‌درمانی بر مدیریت استرس مادران دارای کودکان معلول جسمی با سطح معنی‌داریp≤0/05 موثر است. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه‌گیری کرد که رویکرد روایت‌درمانی بر مدیریت استرس مادران دارای کودکان معلول جسمی اثربخش بوده است.