مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و تعهد و پذیرش بر ضربه پس از سانحه و رشد پس از سانحه در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه شهر تهران

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

3 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

4 دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

5 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
10.22038/mjms.2023.23422
چکیده

مقدمه: PTSD  از جمله اختلالات مزمن و ناتوان‌کننده روان­پزشکی است که براساس پنجمین راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی جزء مجموعه تشخیصی اختلالات وابسته به استرس است که می‌تواند پس از مواجهه با یک رویداد آسیب‌زا ایجاد شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و تعهد و پذیرش بر ضربه پس از سانحه و رشد پس از سانحه در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بود.روش کار:  این مطالعه از نوع نیمه­آزمایشی با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بود که با طرح پیش‌آزمون، پس­آزمون و پی­گیری انجام شد. جامعه آماری شامل بزرگسالان 18 تا 40 سال دارای اختلال پس از سانحه مراجعه­کننده به مراکز روانشناختی شهر تهران در سال 1401 بود. حجم نمونه 30 نفر بود که به‌صورت هدفمند انتخاب و به­صورت تصادفی­ به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (در هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروه­های آزمایش درمان­های هیجان­مدار و تعهد و پذیرش را طی 8 جلسه 90 دقیقه­ای دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکرد. برای گردآوری اطلاعات از پرسش­نامه تنظیم رشد پس از سانحه و پرسش‌نامه SRS- PTSD استفاده شد. داده­ها با استفاده از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه­گیری­های مکرر تجزیه ­و تحلیل شدند.نتایج: نتایج مطالعه حاکی از تأثیر روش هیجان­مدار و درمان تعهد و پذیرش بر ابعاد رشد پس از سانحه و ضربه پس از سانحه بزرگسالان دارای اختلال ptsd بود (001/0>P) و میزان اثربخشی هر دو روش مشابه بود (05/0<P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج، متخصصین فعال در حوزه  اختلال پس از سانحه می­توانند در درمان این افراد استفاده از روش­های هیجان­مدار و درمان تعهد و پذیرش را در کنار سایر درمان­ها مدنظر قرار دهند.