مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و تعهد و پذیرش بر ضربه پس از سانحه و رشد پس از سانحه در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4 دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
5 کارشناسی ارشد ، گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22038/mjms.2023.23422چکیده
مقدمه: PTSD از جمله اختلالات مزمن و ناتوانکننده روانپزشکی است که براساس پنجمین راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی جزء مجموعه تشخیصی اختلالات وابسته به استرس است که میتواند پس از مواجهه با یک رویداد آسیبزا ایجاد شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و تعهد و پذیرش بر ضربه پس از سانحه و رشد پس از سانحه در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بود.روش کار: این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل بود که با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل بزرگسالان 18 تا 40 سال دارای اختلال پس از سانحه مراجعهکننده به مراکز روانشناختی شهر تهران در سال 1401 بود. حجم نمونه 30 نفر بود که بهصورت هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (در هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروههای آزمایش درمانهای هیجانمدار و تعهد و پذیرش را طی 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه تنظیم رشد پس از سانحه و پرسشنامه SRS- PTSD استفاده شد. دادهها با استفاده از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: نتایج مطالعه حاکی از تأثیر روش هیجانمدار و درمان تعهد و پذیرش بر ابعاد رشد پس از سانحه و ضربه پس از سانحه بزرگسالان دارای اختلال ptsd بود (001/0>P) و میزان اثربخشی هر دو روش مشابه بود (05/0<P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج، متخصصین فعال در حوزه اختلال پس از سانحه میتوانند در درمان این افراد استفاده از روشهای هیجانمدار و درمان تعهد و پذیرش را در کنار سایر درمانها مدنظر قرار دهند.