ریزرخسارهها، محیط رسوبی، چینهنگاری سکانسی و تعیین سن ایزوتوپی سازند دشتک در ناحیه خلیج فارس، فارس و ایذه
نویسندگان
1 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استادیار، گروه زمینشناسی،دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 دکترا، اداره پژوهش و فناوری، مدیریت اکتشاف، شرکت ملی نفت ایران، تهران، ایران
4 دکترا، اداره اکتشافات نفت، شرکت OMV، اتریش، وین
doi
10.22071/gsj.2015.42310چکیده
سازند دشتک با سن تریاس میانی- پسین به دلیل وجود نهشتههای ستبر انیدریتی به عنوان یکی از بهترین سنگهای پوشش برای مخازن گازی عظیم گروه دهرم در جنوب باختری ایران و شمال خلیج فارس بهشمار میرود. تحلیل رخسارههای سازند دشتک سبب شناسایی 14ریزرخساره مربوط به محیط دشت ساحلی، سبخا (پهنه بالای جزرومدی)، پهنه جزرومدی، لاگون، پشتههای سدی (شول) شده است. بررسی تغییرات افقی و عمودی رخسارهها و مقایسه آنها با محیطهای عهد حاضر و دیرینه نشانگر آن است که سازند دشتک در یک پلاتفرم از نوع رمپ کربناتی کمژرفا نهشته شده است. مطالعات چینهنگاری سکانسی نشان میدهد که سازند دشتک از چهار سکانس رسوبی دسته سوم و دستههای رسوبی TSTوHST تشکیل شده است. ستبرای سازند دشتک از کوه سورمه به سمت چاه d، c، b و در نهایت a افزایش یافته است. مطالعات ایزوتوپ استرانسیم از نمونههای سازند دشتک سن تریاس (آشکوب آنسین تا نورین) را تأیید میکند.
