شبیهسازی عددی آبخوان ساحلی لاهیجان-چابکسر: بررسی گزینههای محتمل آینده
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مهندسی سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/ijswr.2019.273887.668100چکیده
منابع آب زیرزمینی یکی از منابع اصلی تأمینکننده آب شیرین به ویژه در مناطق خشک و نیمهخشک جهان، مانند ایران بوده است. به دلیل تراکم جمعیت در نواحی ساحلی، این منابع هم از سوی عوامل طبیعی و هم انسانی مورد تهدید قرار میگیرد. در مطالعه حاضر، به شبیهسازی عددی آبخوان ساحلی لاهیجان-چابکسر پرداخته شده است. بدین منظور با استفاده از SUTRA، مدلی عددی سهبعدی، ناهمگن و ناهمسان توسعه داده شده و پس از واسنجی و صحتسنجی، مورد استفاده قرار گرفته است. اثرات کاهش تراز آبخوان در مرز خشکی، کاهش تراز آبخوان در مرز خشکی توأم با افزایش تخلیه خالص از آبخوان، تخلیه پساب دستگاه آبشیرینکن به آبخوان و دریا از نمونه گزینههای مختلف محتملِ آینده در منطقه بوده که شبیهسازی و ارزیابی شده است. نتایج نشان داد که کاهش 10 متری تراز آب زیرزمینی در مرز خشکی، تراز متوسط آن در آبخوان را به اندازه 6 متر در طول 30 سال کاهش میدهد ولی تغییر محسوسی در وضعیت کیفی آبخوان به لحاظ شوری ایجاد نمیکند. همچنین کاهش 10 متری تراز آب زیرزمینی در مرز خشکی توأم با افزایش 5 برابری تخلیه خالص آبخوان منجر به افت 13 متری تراز متوسط آب زیرزمینی در طول 30 سال میگردد و کیفیت آب را هم کاهش میدهد. از طرفی تخلیه پساب آبشیرینکن به داخل آبخوان، 4/1 متر تراز متوسط آب زیرزمینی را در طول 30 سال افزایش و کیفیت آن را به شدت کاهش داده ولی تخلیه آن به داخل دریا تغییری در تراز و وضعیت کیفی آب زیرزمینی ایجاد نکرده است.