نقش تاب آوری روانی و خوش بینی با واسطه گری حمایت اجتماعی بر اضطراب کارمندان شرکت‎های نوپا در دوره پاندمی کرونا

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی،واحد تهران شمال،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

2 کارشناسی ارشد روانشناسی مثبت نگر،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

3 دانشجوی دکتری برنامه ریزی،دانشگاه امیرکبیر،تهران،ایران

4 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه تهران،ایران

5 دکتری تحقیق و توسعه،گروه مدیریت فناوری، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران(نویسنده مسئول)

6 کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی،دانشگاه علوم پزشکی ایران،تهران،ایران

doi
10.22038/mjms.2022.66650.3933
چکیده

مقدمهتحقیق حاضر با هدف تعیین نقش تاب آوری روانی و خوش بینی با واسطه گری حمایت اجتماعی بر اضطراب در دوره پاندمی کرونا بر روی کارمندان هسته های فناور انجام پذیرفته است. روش کارروش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر رویکرد، کمی است. جامعه آماری تحقیق شامل کارمندان هسته های فناور می شود. حجم نمونه تحقیق شامل 200 نفر می باشد. برای انتخاب نمونه آماری از شیوه تصادفی ساده استفاده شد. ابزار گرداوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد خوش بینی سازمانی گرین و همکاران ، و همچنین مقیاس اضطراب وجودی گود و پرسشنامه استاندارد تاب آوری کونر و داویدسون است. برای آزمون فرضیه های تحقیق از مدل ساختاری در دو حالت تخمین ضرایب غیر استاندارد و استاندارد برآورد شده است. نتایجمقدار آلفای کرونباخ و شاخص پایایی ترکیبی برای تمامی متغیرهای تحقیق بالاتر از 7/0 نشان دهنده پایایی متغیرها و متوسط واریانس استخراج شده یا AVE نیز برای همه متغیرها تحقیق بالاتر از 5/0 نشان دهنده روایی همگرای متغیرها است. همچنین تاثیر مستقیم تاب آوری و خوش بینی و حمایت اجتماعی بر اضطراب معنی‌دار است و تاثیر مستقیم خوش بینی و تاب آوری بر حمایت اجتماعی اثبات شد.نتیجه گیریبا توجه به نتایج بدست آمده می توان بیان داشت که با افزایش خوش بینی و تاب آوری و حمایت اجتماعی، اضطراب کاهش می یابد و همچنین می توان چنین بیان داشت که با افزایش خوش بینی و تاب آوری، حمایت اجتماعی نیز افزایش می یابد..