رویکردی فرمالیستی بر شعر «غراب» ضیاء موحد

doi
10.22075/jlrs.2017.1797
چکیده

فرمالیسم از جنبش‌های اثرگذار اوایل سده‌ی بیستم میلادی است که هم‌اکنون پس از یک قرن ارزش‌های نظری خود را حفظ کرده است و هم‌چنین در بررسی متون تازگی دارد. فرمالیسم حرکتی بود از محتواگرایی ادبیات روسیه به سمت فرم. از چهره‌های برجسته‌ی فرمالیسم می‌توان به ویکتور شکلوفسکی، بوریس توماشفسکی، بوریس آیخنباوم، یوری تینیانوف، رومن یاکوبسن، موکاروفسکی و حتی باختین اشاره کرد. آنان از آغاز به صناعت و آشنایی‌زدایی آن‌گاه به نقیضه و کارکرد روی آوردند. شعر «غراب» از ضیاء موحّد، اثری است که بسیاری از جنبه‌های فرمالیستی را در خود دارد: شعر او در فرم و محتوا دارای آشنایی‌زدایی و برجسته‌سازی و نیز طنز است. این مقاله به بررسی شعر «غراب» ضیاء موحد از جنبه‌های متفاوت فرمالیستی می‌پردازد.