فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیوه‌ی صحیح خوانش متون کهن، برای دریافت ویژگی‌های این متون بسیار مهم است؛ به‌ویژه که گاهی خوانش به‌هنجار در نمایاندن بلاغت متون تأثیرگذار است؛ از دیگر سوی شیوه‌ی خوانش به‌هنجار این متون، در آشکار ساختن وضعیت تاریخی زبان نیز سودمند تواند بود. نوشته‌ی پیش‌ِ رو مربوط به تکمیل شواهد مقاله‌ای است از سعید حمیدیان. مقاله‌ی یادشده درباره‌ی شیوه‌ی درست خوانش ضمیر پیوسته در جایگاهِ قافیه است. بر این اساس شکل صحیح خوانش شناسه‌ی «ش» (که در این نوشته تنها به این شناسه پرداخته می‌شود) در جایگاه قافیه به کسر درست است: آغوشِش (به‌جای آغوشَش) و... . در این بخش برخی نمونه‌های نویافته از متون به‌دست داده شده است تا دستِ‌کم در پژوهش‌های آینده‌ی زبان‌شناختی به‌کار آید. نیز در این‌جا برای تأیید چُنین خوانشی برخی دلایل دیگر در کنار نمونه‌های به‌دست داده شده، آورده می‌شود.