ارزیابی ریسک و عدم قطعیت خسارات مالی ناشی از سیلابهای رودخانهای در مناطق شهری (منطقه مورد مطالعه: حوضه آبریز کن)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استاد ، گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/ijswr.2019.283115.668228چکیده
در این مقاله به ارزیابی خسارت مستقیم ناشی از سیلاب بر ساختمانها و داراییها و محتویات داخل ساختمان در مناطق شهری پرداخته شده است. ارزیابی ریسک و مدیریت سیلابهای شهری نیازمند وجود یک الگوریتم مشخص برای برآورد خسارتهای اقتصادی ناشی از سیلاب میباشد. در این تحقیق از مشخصههای هیدرولیکی عمق و سرعت جریان برای تعیین منطقه در معرض تخریب در هنگام بروز سیل و سپس عمق جریان برای تخمین میزان خسارت اقتصادی ناشی از سیلاب با دوره بازگشتهای 2، 5، 10، 25، 50، 100، 200 و 500 ساله برای ساختمانهای بجای مانده در منطقه مورد مطالعه استفاده گردید. در الگوریتم توسعه یافته از منحنیهای عمق- خسارت 5 مدل مختلف استفاده به عمل آمد و میزان خسارت حاصله از سیلابهای طرح و در نهایت خسارت سالانه مورد انتظار وارد بر ساختمان و محتویات داخل آن (EAD) محاسبه گردید. با استفاده از این تخمینها، مناطق بحرانی برای مدیریت ریسک سیلاب در منطقه مطالعاتی شناسایی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از منحنیهای عمق- خسارت مدل Arrighi et al. (2013) به نتایجی منطقیتر رسیده و در شرایط نبود داده مناسب میتوان از آن برای مطالعات مربوط به مدیریت ریسک و بیمه سیل استفاده نمود. در نهایت به بررسی عدم قطعیت منحنی عمق- خسارت با استفاده از روش تخمین واریانس مرتبه اول (FOVE) جهت در نظر گرفتن باند اطمینان برای میزان خسارت برآورد شده، پرداخته شد. با استفاده از روش ارائه شده در این مقاله میتوان یک تخمین سریع با تقریب قابل قبول از ریسک سیلاب را بخصوص در مناطقی که از لحاظ تامین دادههای تفصیلی مربوط به داراییهای منقول و غیرمنقول با مشکل مواجه میباشند، بدست آورد.