شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت دانش نخبگان در دانشگاهها
نویسندگان
1 دکترای مدیریت دولتی،دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران.
2 دکترای مدیریت دولتی، استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه حضرت معصومه(س).
3 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت دانش نخبگان با تأکید بر دانشگاههاست که به بررسی این عوامل در دو بعد درونی و بیرونی میپردازد. ابعاد درونسازمانی شامل فرهنگ، فنّاوری اطلاعات، مدیریت، منابع انسانی و ساختار، و ابعاد برونسازمانی شامل رقابت، بسترهای ملی حاکم، ارتباطات بیرونی دانشگاه و سازوکار حل مسائل ملی است. روش: روش پژوهش، تحلیل محتوای اسنادی و روش گردآوری اطلاعات، مطالعات اسنادی و پرسشنامه است. جامعۀ آماری پژوهش شامل 290 عضو هیئت علمی و دانشجوی دکتری رشتۀ مدیریت در دانشگاههای دولتی استان قم است. 165 پرسشنامه به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب در میان جامعۀ آماری توزیع شد. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی نوع دوم و آزمون تی استیودنت نشان داد از دیدگاه استادان و دانشجویان دکتری تمامی 10 عامل استخراجی، از عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت دانش نخبگان هستند. نتیجهگیری: در میان عوامل درونی و بیرونی، عوامل بیرونی مهمتر و در میان عوامل درونسازمانی، عامل «منابع انسانی» و در عوامل برونسازمانی، عامل «ارتباطات بیرونی دانشگاه» بیشترین اثر را در این زمینه دارند.
