معرفی آشنایی بی‌نام و نشان و طرحی نو برای واژه‌سازی در ‏زبان فارسی

نویسندگان
doi
10.22075/jlrs.2017.1784
چکیده

یکی از انواع لقب‌های آشنا ولی ناشناخته در زبان فارسی واژه‌هایی است ‏که از یک پیشوند نسبت خانوادگی مثل «خاله»، «عمو»، «عمه»، «بابا» و مانند ‏آن‌ها و یک صفت یا حالت ساخته می‌شود که دلالت بر شخص یا موجودی دارد که ‏صاحب آن صفت است. ‏ غور و استقصا در ساختار این القاب نشان می‌دهد که شباهت تام به ‏کنیه‌های عربی دارد و از هر جهت استعداد ارائه‏ی یک فرایند ساخت‌واژی قیاسی، ‏برای تولید واژه، با هدف پاسداری از زبان فارسی و گسترش توانایی آن را دارد. و به ‏شکل قیاسی می‌توان آن را الگویی برای ساخت واژه‏های ترکیبی جدید با بار هنری ‏و ادبی و حتی حِکمی برای غنی‏سازی زبان فارسی قرار داد. ‏

کلیدواژه‌ها