آنتیموان و اثرات آن بر اجزای محیطزیست
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2019.280131.668180چکیده
امروزه یکی از مسائل محیطزیستی، آلوده شدن منابع خاک، آب و گیاه با فلزات سنگین میباشد. یکی از فلزات سنگین خطرناک آنتیموان (Sb) است که با تجمع در بافتهای گیاهی و حیوانی و انتقال آنها به زنجیره غذایی باعث به مخاطره افتادن سلامت انسان میشود. حد بحرانی Sb در آب آشامیدنی بهترتیب 5 و 6 میکروگرم بر لیتر توسط اتحادیه اروپا و آمریکا تعیین شده و همینطور سازمان بهداشت جهانی این حد را در خاک 35 میلیگرم بر کیلوگرم اعلام کرده است. قرارگرفتن در معرض غلظتهای مختلف Sb میتواند باعث انواع بیماریها، سرطانها و نارساییهای ژنتیکی در انسان شود. علاوه بر این، موجب التهاب قرنیه، آماس پوست، ورم ملتحمه و ورم معده نیز میشود. غلظتهای بیشتر از حد بحرانی Sb در خاک میتواند موجب تنش اکسیداتیو شده و زیستتوده گیاهی، جوانهزنی، طول ریشه، ارتفاع گیاه و میزان فتوسنتز گیاهان را کاهش دهد. این عنصر تأثیر منفی بر جامعه میکروبی و آنزیمهای خاک داشته و میزان مهارکنندگی جمعیتهای میکروبی خاک بهصورت باکتریها > قارچها > اکتینومیستها > گزارش شده است. بهطور کلی جذب Sb توسط گیاهان در خاکهای اسیدی کمتر از خاکهای آهکی است و راهکارهای کاهش جذب Sb در خاکهای آهکی استفاده از کودهای فسفاته (اثر آنتاگونیستی فسفر با Sb)، کودهای حاوی گوگرد و کاربرد مواد آلی است. با توجه به وجود دو سازند آتشفشانی در کشور (سازند ارومیه-دختر و شرق کشور) که حاوی انواع فلزات سنگین از جمله Sb میباشند و افزایش بهرهبرداری و تعداد معادن Sb در استانهای آذربایجان غربی، سیستان و بلوچستان، کردستان و خراسان رضوی تعیین میزان آلودگی منابع آب و خاک این استانها و همینطور استانهای واقع بر روی دو سازند فوق الذکر لازم و ضروری بهنظر میرسد. همچنین در استانهای آذربایجان غربی و سیستان و بلوچستان تصفیه آبهای آشامیدنی از لحاظ آلودگی به Sb باید در برنامه کار دولت قرار گیرد.