مدیریت شهری محله محور با رویکرد برنامهریزی مشارکتی (نمونه: محلههای شهری منطقه 1 شهرداری تهران)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
چکیده
از اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی تاکنون توجه عمده مدیریت شهری بر ظرفیتسازی محلی، تقویت رویکرد نهادی- سازمانی و در نهایت حرکت از نوعی مدیریت متمرکز به مدیریت محلی معطوف شده است. بنابراین لزوم "استفاده از ظرفیتهای محلهای" و "بازتعریف نقش شهروندان و کنشگران مدیریت شهری" در سطح محلههای شهری وهم چنین شناخت مفهوم "برنامهریزی مشارکتی" و کارکردهای آن در سطح محلی ضروری بوده و به شکلگیری و اجرای الگوی جدید از مدیریت شهری در سطح محلات به عنوان مدیریت محله محور کمک کرده است. این مقاله درصددپاسخگویی به این سؤال است که آیا مشارکت مردم درمدیریت بهینه وپایدار محلههای شهری تاثیرگذار است؟ به عبارت دیگر، آیابرای داشتن مدیریت شهری محله محور پایدار به مشارکت و همفکری مردم (شهروندان) نیاز است؟ برای پاسخگویی به این سؤال، ازروش های جمع آوری اطلاعات کتابخانهای (اسنادی) و میدانی (پیمایشی) استفاده شده است که در روش کتابخانهای با استفاده از فیش تحقیق و در روش میدانی با استفاده ازابزار پرسشنامه و درقالب طیف لیکرت، اطلاعات موردنیاز گردآوری شده است، جامعه آماری این تحقیق براساس فرمول کوکران، 383 شهروند ساکن در محلههای زعفرانیه، ولنجک، دزاشیب، گلابدره و امامزاده قاسم هستند که بصورت تصادفی انتخاب شدند، اطلاعات میدانی گردآوری شده پس از تلخیص و طبقه بندی و کدگذاری وارد نرم افزار SPSS شده و سپس با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، واریانس، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آزمون T تک نمونهای) به تجزیه و تحلیل اطلاعات پرداخته وبه سؤال تحقیق پاسخ داده میشود. نتایج حاصل ازمشاهدات میدانی و آزمونهای آماری نشان میدهد که بین میزان مشارکت مردم و مدیریت محلههای شهری رابطه وجود دارد و با دخالت دادن مردم در تصمیمگیریها و تصمیم سازی ها، مدیریت مطلوب وپایدار محلههای شهری محقق خواهد شد.