تاثیر بازخورد عمومی و غیرعمومی بر خودکارآمدی، انگیزش ورزشی و اکتساب الگوی حرکتی در بزرگسالان
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی / دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران
doi
10.22080/jsmb.2020.13585.2797چکیده
زمینه و هدف: بازخورد با القای مفاهیم مختلف توانایی به دو شکل عمومی (توانایی ذاتی) و غیرعمومی (تغییرپذیری توانایی با تلاش) میباشد. با توجه به اینکه تاکنون تأثیر این اشکال بر خودکارآمدی، انگیزش ورزشی و عملکرد حرکتی بزرگسالان بررسی نشده است، لذا هدف این مطالعه تعیین اثر بازخورد عمومی و غیرعمومی بر انگیزش، خودکارآمدی و عملکرد حرکتی بزرگسالان بود. روش شناسی: چهل و پنج فرد مبتدی پس از آموزش مهارت پرتاب دارت در یک جلسه و شرکت در پیشآزمون به طور همسان به سه گروه بازخورد عمومی، غیر عمومی و کنترل تقسیم شدند. سپس به مدت شش جلسه مهارت پرتاب دارت را تمرین کردند. پس از دورهی مداخله، پرسشنامهی انگیزش ورزشی (SMS-6) و خودکارآمدی پرتاب دارت مجدداً در پسآزمون توسط آزمودنیها تکمیل شد. یافتهها: نتایج مطالعه حاضر حاکی از این بود که بازخورد غیرعمومی موجب بهبود عملکرد، انگیزش درونی و خودکارآمدی نسبت به گروه بازخورد عمومی و کنترل شد.نتیجه گیری: بازخورد غیر عمومی مفهوم مهارت قابل انعطاف و دست یافتنی را القا می کند و می تواند واکنش های مثبت بیشتری نسبت به بازخورد عمومی داشته باشد.
