عوامل موثر بر بروز عارضه اختلال در غلافبندی و عملکرد دانه سویا [Glycine max (L.) Merrill] در استان گلستان
نویسندگان
1
2 دانشگاه دامغان
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
6 دانشگاه آزاد اسلامی
7
8 پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری
doi
10.22092/spj.2023.363200.1317چکیده
در چهار دهه گذشته، عارضه اختلال در غلافبندی یکی از مهمترین عوامل موثر درکاهش عملکرد دانه و تولید سویا در استان گلستان بوده است. بهمنظور بررسی تاثیر عوامل مدیریتی بر پیشگیری از عارضه اختلال در غلافبندی و کاهش عملکرد دانه سویا، 80 مزرعه سویا در دو منطقه گرگان و علیآباد که رقم کتول را کشت کرده بودند، در سالهای 1397 و1398 ، انتخاب شدند. تجزیه رگرسیونی گام به گام نشان داد که از بین متغیرهای مختلف، مدل عملکرد دانه با سه متغیر و بهصورتYield = -442.5 + 6.9 X 1 + 180.2 X 2 + 866.2 X 3 بود، که در آن X 1 مصرف کود پتاسیم، X 2 تعداد دفعات آبیاری و X 3 تعداد دفعات سمپاشی علیه آفات می باشند. از بین اجزای شکاف عملکرد دانه، سهم مصرف پتاسیم 19/2درصد، تعداد دفعات آبیاری 18/7درصد و تعداد دفعات سمپاشی علیه آفات 62/1درصد بود که نشاندهنده درجه اهمیت عوامل ذکر شده جهت بهبود عملکرد دانه بود. از 80 مزرعه مورد بررسی، 15 مزرعه دچار عارضه اختلال در غلافبندی کامل و 18 مزرعه نیز دچار درصدهایی از عارضه شده بودند. میانگین عملکرد دانه در مزارع سالم 3039 کیلوگرم در هکتار و در مزارع با درصدهایی متفاوت از عارضه 848 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج این مطالعه نشان دهنده اهمیت مدیریت صحیح آفات در کنترل و پیشگیری از عارضه اختلال در غلافبندی سویا بود.
