تأثیر برنامههای تمرینی پُر خطا و کَم خطا بر یادگیری مهارت هدفگیری نوجوانان
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه اصفهان
2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی دانشگاه خوارزمی، نویسنده مسئول، مربی دانشگاه و دبیر آموزش و پرورش
4 استاد گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22080/jsmb.2020.13336.2763چکیده
مقدمه و هدف: یکی از نگرانیهای اصلی متخصصان یادگیری حرکتی، نحوه برنامهریزی جلسات تمرین مهارت برای بهینهسازی مقدار یادگیری است. هدف پژوهش حاضر تعیین این موضوع بود که آیا تمرین کم خطا بر یادگیری مهارت هدفگیری نوجوانان مؤثر است.روششناسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با چهار گروه آزمایشی متفاوت بود. 40 نوجوان با میانگین سنی 12 سال (دامنه سنی 11 تا 13 سال) بهطور تصادفی در چهار گروه تمرینی قرار گرفتند. تکلیف شامل پرتاب توپ بسکتبال به اهداف متحدالمرکز بود. آزمودنیها 200 کوشش تمرینی را در مرحله اکتساب در پنج بلوک تمرینی اجرا کردند. آزمونهای تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه را به صورت فوری، تاخیری 24 ساعته و تاخیری یک هفتهای اجرا شدند. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد گروههای که کمترین خطا و کمترین درگیری حافظه کاری در طول تمرین داشتند، هم در مرحله اکتساب، هم در آزمون تکلیف منفرد و هم در آزمون تکلیف دوگانه نسبت به گروههای دیگر بهتر عمل کردند. نتیجهگیری: یافتههای این تحقیق با برآوردهای نظریه حلقه بسته آدامز، نظریه بازگماری و تا حدودی با برآوردهای ساختار نقطه چالش در خصوص وجود خطا در مرحله اکتساب همخوانی دارد، اما این یافتهها تا حدودی با برآوردهای نظریه طرحواره مغایرت دارد.