تحلیل مفهوم «دیگری» در خسرو و شیرین نظامی (بر اساس منطق مکالمهای باختین)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجه، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22126/ltip.2024.10738.1265چکیده
بازشناسی من و جهان، از طریق دیگری، یکی از مفاهیم بنیادین گفتمان تقـابلی غـرب را شکل میدهد، چرا که خودی فرضیة خویشتنشناسی آدمی است و عینیت بخشیدن بـه آنچه در درون خودی وجود دارد، با حضور دیگری تبلور مییابد. از این روست که سپهر اندیشگی «دیگر» در حوزههای جامعهشناسی، ادبیات، و فلسفه بسط یافته است. خسرو و شیرین نظامی از منظومههای مهم عاشقانه است که درآن عشق دوسری زن و مرد دیده میشود که می توان آن را بر اساس نظریه منطق مکالمهای «باختین» و تبیین مفهوم دیگری مورد بررسی قرار داد. گفتگوهای زیاد در منظومه داستانی خسرو و شیرین نظامی، ما را بر آن داشت تا از چشمانداز مفهوم دیگری با روش تحلیل کیفی به این اثر بپردازیم. در این نوشتار، پس از نگاهی اجمالی به سیر فکری- تاریخی مفهوم دیگری، مؤلفههای مهم نظریه باختین شرح داده میشود. پس از آن کوشیده ایم نمودهایی از مفهوم دیگری از منظر منطق مکالمهای باختین را با تکیه بر گفتگوهای میان شخصیتها در منظومه خسرو و شیرین نظامی بررسی کنیم. قراین به دست آمده نشان میدهد در منظومة خسرو و شیرین، 1. مفهوم دوگانه من/ دیگری و چندصدایی در گفتگوهای میان خسرو و شیرین با یکدیگر و خسرو و شیرین با دیگر شخصیتهای داستان، نمود چشمگیری دارد. 2. این منظومه، داستانی زنمحور است و صدای شخصیتهای زن در گفتگوها دارای هویت است. 3. همچنین در این داستان، شاهد رابطۀ من برای دیگری و دیگری برای من هستیم؛ عشق میان خسرو و شیرین مایه رشد و ترقی آنها میشود.