رسالت شعر و شاعری از دیدگاه انوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، گرایش ادبیات غنایی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22126/ltip.2024.11136.1298چکیده
انوری، شاعر قرن ششم، دیدگاه های متعددی در باب شعر و شاعری دارد که در حیطۀ نقد ادبی حائز اهمیت است. یکی از مقولههایی که انوری در باب آن اظهارنظرکرده، رسالت شعر و شاعری است. در این مقاله که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی نوشته شده، دیوان انوری، اعم از: قصاید، مقطعات، غزلیات و رباعیات، با دقت بررسی شده و نکات مرتبط با رسالت شعر و شاعری از دیدگاه این شاعر خوش سخن استخراج و طبقهبندی شده است و در نهایت، در سه طبقۀ کلی، دوازده شاخۀ اصلی، هفت زیرشاخۀ فرعی و چهار زیرشاخۀ جزئی تنظیم شده است که مجموعاً بیست و شش شاخه را شامل میشود. طبقۀ اول، رسالت شعر و شاعری در برابر دیگری است که این دیگری شامل: حاکم (مدح [پرهیز از حرص و گدایی با شعر])، (نقش تبلیغی شعر)، مردم (فرهیختگان [تعدد راوی])، (قشر متوسط جامعه [توجه شاعر به نقش سیاسی- اجتماعی خویشتن، همهفهم سخن گفتن])، همپیشههای شاعر (پرهیز از سرقت ادبی، احیای سنتهای شاعران پیشین) و معشوق میشود. طبقۀ دوم، رسالت شعر و شاعری در برابر شاعر که شامل: توجه به نیازهای مادی شاعر و تربیت طبع شاعر است. طبقۀ سوم، رسالت شعر و شاعری در برابر شعر که شامل: رنج شاعر برای سرودن، توجه به معنا (گام نهادن در طریق حکمت)، توجه به لفظ، ایجاد تناسب (هارمونی) با هستی، تسلط بر انواع ادبی و انکار شاعری برای احیای شعر (رسالت ویژۀ انوری) است. حاصل سخن آنکه شعر قدما مشحون از دیدگاهها و رهنمودهایی است که در گفتمان امروز می توان آنها را نظریه های شاعری دانست و انوری از جمله سخنورانی است که در اشعارش رسالت شعر و شاعری را تبیین کرده است صرف نظر از اینکه گزارشهای رسیده از زندگی خود شاعر و یا رویکرد شاعرانگی اش در عمل ممکن است با نظریه های مطرح شده در شعرش همگون نباشد؛ در پژوهش حاضر سعی ما بر آن است که از فحوای اشعار انوری نظریۀ شعری وی را در بیست و شش شاخۀ اصلی و فرعی معرفی، بررسی و تحلیل کنیم.