نقش ورزش بر میزان جرم و جنایات در ایران (1374-1391)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار علوم اقتصادی دانشگاه شمال
doi
10.22080/jsmb.2017.6867.1949چکیده
هدف: مطالعه تحقیقات مختلف در زمینه ورزش، نشان دهنده آن است که ورزش و فعالیتبدنی یک از عوامل بسیار مهمی است که قابلیت تاثیرگذاری بر جرم و جنایات را دارا میباشد. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ورزش بر میزان جرم و جنایات در ایران طی سالهای 1391 – 1374 میباشد. روششناسی: به منظور تأمین هدف پژوهش، از روش اقتصادسنجی و مدل حداقل مربعات معمولی (OLS) و نرم افزار Eviews (8) استفاده شده است. دادههای مورد نیاز این پژوهش از وزارت ورزش و جوانان، سالنامههای آماری موجود در درگاه ملی آمار، دادههای موجود در درگاه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و سازمان ثبت احوال کشور استخراج شده است. یافتهها: نتایج تخمین مدل، نشان داد مخارج ورزشی دولت و خانوار اثری منفی و معنیدار با ضریب (278953/0-) بر میزان انواع سرقتها داشته است که با توجه به لگاریتمی بودن الگو، این نتیجه بدین معناست که 1 درصد افزایش در هزینههای ورزشی دولت و خانوار با فرض ثابت بودن سایر متغیرهای کنترلی، برابر است با 28/0- درصد کاهش در میزان انواع سرقتها، همچنین مخارج ورزشی دولت و خانوار اثری منفی و معنیدار با ضریب (414676/9-) بر میزان انواع جرایم و سرقتها داشته است که با توجه به شکل اولیه سریها (دادهها) در الگو، این نتیجه بدین معناست که 1 واحد افزایش در هزینههای ورزشی دولت و خانوار با فرض ثابت بودن سایر متغیرهای کنترلی، برابر است با 41/9- واحد کاهش در میزان انواع جرایم و سرقتها.بحث و نتیجهگیری: بهطور کلی نتایج نشان دهنده آن است که افزایش مخارج ورزشی دولت و خانوار موجب کاهش میزان جرایم در کشور میشود.