بازتاب واژهها و ترکیبهای سنایی در گویش هزارگی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران.
2 دانشجوی مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران.
4 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه الزهراء، ایران.
doi
10.22126/ltip.2025.11339.1328چکیده
تحلیل لغوی متون و حلّ پیچیدگیهای واژگانی یکی از مهمترین عناصر تحلیل یک متن ادبی، بهویژه در مورد متون کهن فارسی است. درک معنا و کاربرد درست واژههای به کار رفته در یک اثر ادبی، کمک زیادی به تحلیل همهجانبۀ آن میکند. ما در این مقاله که برگرفته از پایاننامهای در مورد واژههای به کار رفته در شعر سنایی غزنوی است، به بررسی واژهها و ترکیبهای به کار رفته در شعر سنایی پرداختهایم که علیرغم فراموشی نسبی در فارسی معیار امروزی، همچنان در گویش هزارگی افغانستان به کار رفته و فعال ماندهاند. این مطالعه با هدف ارتقای فهم شعر سنایی از طریق شناسایی و تفسیر این واژهها و ترکیبهای زنده در گویش هزارگی انجام شده است. روش تحقیق تلفیقی از مرور ادبیات و کار میدانی برای تأیید کاربرد و معانی خاص کلمات و عبارات استفاده شده است. یافتهها نشان میدهند که شماری از واژگان موجود در شعر سنایی، هر چند در فارسی معاصر کنار گذاشته شدهاند، اما در گویش هزارگی همچنان مورد استفاده و درک عمومی قرار دارند. این تحقیق اهمیت گویش هزارگی را نه تنها به عنوان مخزنی زنده از فارسی کهن، بلکه به عنوان ابزاری حیاتی برای دسترسی و فهم آثار ادبی تاریخی به اثبات میرساند. ما در این مقاله نشان دادهایم که چگونه برخی از واژههای مبهم شعر سنایی، به مدد مراجعه به کاربرد آن واژه در گویش هزارگی قابل حل شده است.