مقایسه اثربخشی درمان روان پویشی فشرده کوتاه مدت و شرکت در گروه معتادان گمنام بر کاهش اضطراب سوء مصرف کنندگان مواد

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. (نویسنده مسئول)

2 دانشجو دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن ، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22038/mjms.2023.23668
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان روان پویشی فشرده کوتاه مدت و شرکت در گروه معتادان گمنام بر کاهش اضطراب سوء مصرف کنندگان مواد بود.روش کار:  این پژوهش نیمه ازمایشی با طرح پیش ازمون- پس ازمون با گروه گواه بود. جامعه جامعه آماری شامل تمام مردان دارای اختلال مصرف مواد است که به صورت در دسترس از مهر1401  تا اردیبهشت 1402 به کمپ های ترک اعتیاد تحت نظارت سازمان بهزیستی استان تهران و گروه های NA  مراجعه نموده اند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جای دهی شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اضطراب بک استفاده شد. گروه های آزمایش به مدت 30 جلسه 45 دقیقه ای تحت گروه درمانی روان پویشی فشرده کوتاه مدت و گروه معتادان گمنام قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد.نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت گروه آزمایش و گروه گواه در دو درمان معنادار بود و درمان روان پویشی فشرده کوتاه مدت تاثیر بیشتری را بر کاهش اضطراب در افراد دارای اختلال مصرف مواد داشته است (001/0>p).نتیجه گیری: براساس یافته های حاصل می توان نتیجه گرفت که افراد دارای اختلال مصرف مواد با یادگیری آنچه در درمان روان پویشی فشرده کوتاه مدت مدنظر است می توانند به تنظیم اضطراب بیشتری دست پیدا کنند، اما فنون روانپویشی فشرده کوتاه مدت بیش از گروه معتادان گمنام(NA) در این امر توفیق دارند.