نقش کنترل تکانه، راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی، تحمل پریشانی هیجانی و نشخوار فکری در پیشبینی رفتارهای آسیب به خود در نوجوانان مراجعهکننده به مراکز گذری کاهش آسیب شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی،گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2023.22736چکیده
مقدمه هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کنترل تکانه، راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی، تحمل پریشانی هیجانی و نشخوار فکری در پیشبینی رفتارهای آسیب به خود در نوجوانان مراجعهکننده به مراکز گذری کاهش آسیب شهر تهران بود. روش کار: این پژوهش به لحاظ روش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل نوجوانان 14 تا 18 سال مراجعهکننده به مراکز گذری کاهش آسیب (DIC) شهر تهران منطقه 12 (محله شوش-هرندی) در چهار ماهه اول سال 1401 بودند که به روش نمونهگیری تصادفی ساده از میان نوجوانان مراجعهکننده به این مراکز تعداد 300 نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه آسیب به خود (SHI) (سانسون و همکاران، 1998)، مقیاس تکانشگری (BIS-11) (بارت و همکاران،2004)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) (گارنفسکی و همکاران، 2001)، مقیاس تحمل پریشانی هیجانی (DTS) (سیمونز و گاهر، 2005) و مقیاس نشخوار فکری (RRS) (هوکسما و مارو ، 1991) بود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داده است که بین کنترل تکانه و نشخوار فکری با رفتارهای آسیب به خود رابطه مثبت و معنادار و بین تنظیم شناختی هیجانی و تحمل پریشانی هیجانی با رفتارهای آسیب به خود رابطه منفی و معنادار است (01/0>p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که کنترل تکانه، راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی، تحمل پریشانی هیجانی و نشخوار فکری در مجموع 83/0 رفتارهای آسیب به خود را تبیین میکنند. نتیجه گیری: بین کنترل تکانه، راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی، تحمل پریشانی هیجانی و نشخوار فکری با رفتارهای آسیب به خود در نوجوانان مراجعهکننده به مراکز گذری کاهش آسیب شهر تهران ارتباط وجود دارد.