مقایسه میزان اثربخشی روشهای تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی بر احساس شایستگی و سرزندگی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتر ا گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
4 استادیار گروه علوم پایه، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.67831.4020چکیده
اختلالات یادگیری یکی از مشکلات شایع در مدارس است که باعث ترک تحصیل بسیاری از دانش آموزان شده، هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه میزان اثربخشی روشهای تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی بر احساس شایستگی و سرزندگی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری می باشد. این پژوهش با توجه به هدف، جز تحقیقات کاربردی محسوب می شود. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی همراه با گروه آزمایش وکنترل و دوره پیگیری است. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه جاودان (1394) و پرسشنامه مارتین و مارش (2006) استفاده شد. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دوره دوم دبستان در منطقه 22 استان تهران هستند که بر اساس نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه 18 نفره جای گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده از روشهای آماری در قالب آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. بررسی اثر آموزش موسیقی درمانی، تئاتر درمانی و نقاشی درمانی بر احساس شایستگی در دانش آموزان دارای اختلال نشان داد که مقدار آماره بزرگ ترین ریشه روی 165/0 که در سطح معناداری (020/0P<) معنادار است، نشان داد که حداقل یکی از روشهای درمانی توانسته است بر روی متغیر احساس شایستگی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری تأثیر بگذارد. همچنین با برآوردهای بدست آمده می توان گفت که روش تئاتر درمانی توانسته است نسبت به روش های موسیقی درمانی و نقاشی درمانی از عملکرد بهتری برخودار باشد و بعد از آن روش موسیقی درمانی و نقاشی درمانی نیز در رتبه بعدی قرار گیرند.