اثر تغییر اقلیم بر مناطق عمده تولید گندم دیم در ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی دکتری هواشناسی کشاورزی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد مقدس، ایران.
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2019.269808.668060چکیده
تغییر اقلیم به همراه گرمایش جهانی منتج به افزایش وقوع پدیدههای نامطلوب آب و هوایی شده که میتواند سبب کاهش عملکرد محصول شده و امنیّت غذایی را به خطر اندازد. به منظور بررسی اثر تغییر اقلیم بر خطرپذیری مناطق تولید عمده گندم دیم از لحاظ قرارگیری در معرض خطر وقوع پدیدههای نامطلوب، از 13 شاخص اقلیمی-کشاورزی که بر مبنای خروجی مجموعه مدلهای CMIP5 و سناریوهای RCP8.5 و RCP2.6 است، استفاده شد. برای رقم زودرس و دیررس در پایان قرن، احتمال وقوع تنشهای حرارتی در مرحله گلدهی و پرشدن دانه افزایش خواهد یافت، بهگونهای که این تنشها به پدیده غالب در تمام مناطق تبدیل خواهند شد. در تمام مناطق و در دوره پایه، احتمال وقوع حداقل یک پدیده نامطلوب برای رقم زودرس و دیررس به ترتیب بیش از 20 و 90 درصد انتظار میرود و این احتمال در آینده برای رقم زودرس و دیررس به ترتیب به بیش از 40 و 94 درصد افزایش مییابد. احتمال وقوع همزمان تنش حرارتی و رطوبتی در مرحله گلدهی در آینده نسبت به دوره پایه، متناسب با کاهش تنش رطوبتی برای سناریوهای مختلف کاهش مییابد. در آینده مناطقی که با خطر وقوع حداقل دو پدیده نامطلوب مواجه هستند نسبت به مناطقی که با خطر وقوع حداقل یک پدیده مواجه هستند در کل افزایش بیشتری نسبت به دوره پایه خواهند داشت. با نزدیک شدن به پایان قرن، مناطق بیشتری در معرض خطر وقوع حداقل یک و دو پدیده نامطلوب قرار خواهند گرفت.