الزام شهروندان به رعایت شریعت ازسوی دولت اسلامی و ادلۀ وجوب امربهمعروف و نهیازمنکر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه انقلاب و اندیشه سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار گروه انقلاب و اندیشه سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشیار گروه انقلاب و اندیشه سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 دانشیار گروه حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
چکیده
یکی از مسائل مهم در حکمرانی دینی، مسئلۀ الزام شهروندان به رعایت شریعت از سوی دولت اسلامی است. به همین خاطر، دیدگاههای متعدد و متفاوتی در رابطه با این مسئله شکل گرفته است. از جملۀ آنها، دیدگاهی است که الزام شهروندان به شریعت را وظیفۀ دولت اسلامی میداند. این دیدگاه، همانگونه که دولت اسلامی را نسبت به رفاه شهروندانْ مسئول، و تأمین رفاه شهروندان را وظیفۀ آن میداند، دولت اسلامی را در برابر شریعت شهروندان نیز مسئول دانسته، تلاش آن را برای تحقق شریعت در جامعه به بهترین شکل ممکن، ضروری میداند. برای اثبات اینکه دولت اسلامی نسبت به شریعت شهروندان مسئول است، ادلۀ بسیاری ارائه شده است که از جملۀ آنها، استناد به ادلۀ وجوب امر به معروف و نهی از منکر است. در این مقاله، مستند به منابع معرفتشناختی شیعی، این استناد، و اشکالات طرحشده دربارۀ آن، مورد بررسی قرار گرفته، و با توجه به ادلۀ امر به معروف و نهی از منکر، محدودۀ دخالت دولت اسلامی در زمینۀ الزام شهروندان به شریعت، تبیین شده است.
