تأملی در خوانش دیگرگونۀ ابیاتی از متون کهن
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/ltip.2024.11031.1290چکیده
این پژوهش حاصل یادداشتهای نگارنده حین مطالعۀ متون منظوم فارسی و بررسی ابیاتی چند در نسخه های مختلف است. نگارنده هنگام مطالعه به ابیاتی برخورد که برخی واژگان آن ها را با تکیه بر فرهنگها، می توان به گونهای دیگر خواند و معنای دیگری از آن ها دریافت کرد؛ چرا که خوانش برخی از واژگان با تکیه بر فرهنگها، معنای جدیدی از واژه ارائه می دهد به گونهای که بافت متن با خوانش جدید، معنایی متفاوت و صحیح ارائه میدهد. در این پژوهش چند واژه از متون کهن بر اساس فرهنگهای لغت به گونه ای که امروزه در آن فرهنگ ها استعمال میشود، خوانده شد و نتایجی ثمربخش داشت. نتایج پژوهش نشان میدهد که دیگرگونهخوانی واژگان کهن در متون منظوم فارسی بر اساس خوانش جدید و ضبط دیگرگونۀ واژه در فرهنگها، معنای جدید و صحیح از واژه ارائه میکند.