تأملی در خوانش دیگر‌گونۀ ابیاتی از متون کهن

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22126/ltip.2024.11031.1290
چکیده

این پژوهش حاصل یادداشت­های نگارنده حین مطالعۀ متون منظوم فارسی و بررسی ابیاتی چند در نسخه ­های مختلف است. نگارنده هنگام مطالعه به ابیاتی برخورد که برخی واژگان آن ها را با تکیه بر فرهنگ­ها، می­ توان به گونه­ای دیگر خواند و معنای دیگری از آن ها دریافت کرد؛ چرا که خوانش برخی از واژگان با تکیه بر فرهنگ­ها، معنای جدیدی از واژه ارائه می­ دهد به گونه­ای که بافت متن با خوانش جدید، معنایی متفاوت و صحیح ارائه می­دهد. در این پژوهش چند واژه از متون کهن بر اساس فرهنگ­های لغت به گونه ای که امروزه در آن فرهنگ ها استعمال می­شود، خوانده شد و نتایجی ثمربخش داشت. نتایج پژوهش نشان می­دهد که دیگرگونه­خوانی واژگان کهن در متون منظوم فارسی بر اساس خوانش جدید و ضبط دیگرگونۀ واژه در فرهنگ­ها، معنای جدید و صحیح از واژه ارائه می­کند.