تأثیر کانونی نمودن توجه از طریق خودگفتاری آموزشی بر یادگیری مهارت سرویس کوتاه بدمینتون
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22080/jsmb.2017.9565.2289چکیده
هدف و زمینه پژوهش: خودگفتاری روشی مناسب جهت مداخله برای بهبود عملکرد ورزشکاران میباشد که اجراکنندگان به شکل آشکار یا پنهان به کار میبرند تا بر اجرا اثر گذاشته و باعث تقویت آن شوند. هدف این پژوهش بررسی اثر خودگفتاری آموزشی همراه با کانونی نمودن توجه بر یادگیری مهارت سرویس کوتاه بدمینتون میباشد.روششناسی: روش اجرای این پژوهش نیمه تجربی و طرح آن شامل پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان ابتدایی پسرانه اهواز بودند که 36 نفر با دامنۀ سنی 10 تا 11 سال بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان بر اساس نمرات پیشآزمون بهصورت همگن در 3 گروه 12 نفری کنترل، خودگفتاری با کانون توجه درونی و خودگفتاری با کانون توجه بیرونی قرار گرفتند.یافتهها: نتایج مقایسهی بین گروههای آزمایشی و کنترلی اثر معناداری را نشان نداد و تنها خودگفتاری توانست بین دو کانون توجه تفاوت ایجاد کند که گروه خودگفتاری با کانون توجه بیرونی عملکرد بهتری نسبت به گروه خودگفتاری با کانون توجه درونی داشتند.نتیجهگیری: هرچند خودگفتاری نتوانست بین گروههای آزمایش و کنترل تفاوت ایجاد کند ولی استفاده از خودگفتاری سبب افزایش اعتمادبهنفس، توجه و تلاش بیشتر شد.