ارزیابی روند تبخیر- تعرق پتانسیل گیاه مرجع در حوضه آبریز قزلاوزن تحت شرایط تغییر اقلیم
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 استاد، گروه مهندسی آب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/ijswr.2019.271236.668068چکیده
حوضه قزلاوزن یکی از حوضههای مهم ایران در تأمین غلات مورد نیاز مردم میباشد. مقدار تبخیر- تعرق پتانسیل گیاه مرجع (ET0) در افقهای 2030، 2050 و 2070 با دو سناریوی RCP4.5 (انتشار پایین) و RCP8.5 (انتشار بالا) ارزیابی شد. از خروجی چهار مدل GCM موجود در CMIP5 و ریزمقیاس نمایی آماری LARS-WG6 استفاده گردید. در این مطالعه، از آمار روزانه 2016-1989 شش ایستگاه همدید (زنجان، میانه، خلخال، زرینه، قروه و بیجار) استفاده شد. معنیداری اختلاف میانگینهای ET0 در دوره پایه با مقادیر نظیر هر یک از افقهای آتی با آزمون تی استیودنت در سه مقیاس ماهانه، فصلی و سالانه در سطح 5 درصد آزمایش شد. روند تغییرات ET0 در سه مقیاس زمانی مذکور در دو دوره پایه و دوره آتی 2080-2021 (با هر دو سناریوی RCP) با روش مان- کندال (MK) در سطح 5 درصد تحلیل گردید. اثر ضرایب خودهمبستگی معنیدار در روش MK حذف شد. شیب خط روند با روش سن تخمین زده شد. نتایج نشان داد که در کل حوضه، براساس سناریوی RCP4.5 مقدار ET0 در افقهای 2030، 2050 و 2070 به ترتیب 8/1، 7/3 و 7/5 درصد افزایش خواهد یافت. این رقم برای سناریوی RCP8.5 به ترتیب، 7/1، 4/5 و 1/9 درصد بهدست آمد. بیشترین افزایش ET0 در ماه ژوئیه انتظار میرود. میزان ET0 سالانه در همه ایستگاهها در آینده افزایش خواهد یافت. اختلاف میانگینهای ET0 در ماههای ژوئن، ژوئیه، اوت، فصل تابستان و مقادیر سالانه آن در تمام دوره- سناریوها نسبت به دوره پایه معنیدار بودند. در دوره آتی، طبق هر دو سناریو در همه ایستگاهها، روند ET0 سالانه صعودی بود.