اثر هشت هفته تمرین های ادراکی-حرکتی بر رشد اجتماعی کودکان کم توان ذهنی 6 تا 11 سال
نویسندگان
1 ریاست دانشکده تربیت بدنی/دانشگاه الزهرا (س)
2 استادیار گروه تربیت بدنی/دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد/دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22080/jsmb.2020.10113.2363چکیده
چکیدهزمینه و هدف: کودکان کمتوان ذهنی دارای مشکلات زیادی در زندگی اجتماعی خود هستند. لذا پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر بخشی هشت هفته تمرینهای ادراکی-حرکتی بر رشد اجتماعی دانش آموزان کم ناتوانی ذهنی انجام شد.روششناسی: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل است. شرکتکنندگان شامل 30 نفر دانش آموز کمتوان ذهنی تربیتپذیر بامیانگین سنی 25/1±07/10بودند. قبل و بعد از تمرینات ادراکی-حرکتی، رشد اجتماعی با استفاده از پرسشنامه رفتار سازشی وایلند ارزیابی شد، که روایی آن برابر با 81/0 و پایایی آن برابر با 73/0بود. ضمن اینکه دوره تمرینی هشت هفته، هفته ای سه جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه بود. با توجه به اینکه مؤلفه های رشد اجتماعی مورد نظر بوده است (بیش از یک متغیر مورد بررسی قرار گرفت) تجزیه و تحلیل داده ها به روش تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد که از بین زیرمقیاسهای رشد اجتماعی فقط ریز مقیاس ارتباط در اثر تمرینات ادراکی- حرکتی بهبود معناداری نیافت. اما سایر زیر مقیاسهای رشد اجتماعی (خودیاری عمومی، خودیاری در خوردن، خودیاری در پوشیدن، خود رهبری یا خود جهت دهی، مسائل شغلی، حرکت و جنبش، اجتماعی بودن) در اثر تمرینات بطور معناداری ارتقاء یافتند.نتیجهگیری: میتوان گفت: تمرینهای ادراکی – حرکتی استفاده شده در این پژوهش میتواند اثر مطلوبی در افزایش بهره رشد اجتماعی کودکان کمتوان ذهنی داشته باشد.