ارزیابی اثرات مسکن گروههای کم درآمد و محروم بر توسعه پایدار (نمونهموردی: مسکن مهر شهر شاندیز)
نویسندگان
1
2
doi
https://doi.org/10.71651/GEOGRAPHY-2025-3072706چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارزیابی اثرات مسکن گروههای کم درآمد و محروم بر توسعه پایدار در شهر شاندیز است. جمعآوری دادههای اسنادی و میدانی و تکمیل پرسشنامه در حوزه مسکن گروههای کمدرآمد شهر شاندیز، دادهها داخل نرمافزار SPSS وارد شده و با استفاده از روش همبستگی پیرسون، آزمون کروسکال والیس، آزمون تیتک نمونهای مورد تحلیل قرار گرفتهاند. براساس یافتههای پژوهش، بیشترین تاثیرگذاری از نظر شهروندان به ترتیب مربوط به مولفههای زیستمحیطی، اقتصادی،کالبدی و اجتماعی بوده و بیشترین تاثیرگذاری از نظر کارشناسان به ترتیب مربوط به مولفههای اقتصادی، زیستمحیطی، اجتماعی و کالبدی است. نتایج تحقیق نشاندهنده درصد بالای نارضایتی شهروندان مسکنمهر شهرشاندیز به ترتیب از وضعیت اجتماعی، کالبدی و اقتصادی و زیستمحیطی این سکونتگاههای مسکونی است. بنابراین، میتوان گفت که در سیاست مسکن شهر شاندیز، صرفا از دیدگاه تک بعدی به عواملهای مسکن پرداخته شده و پیامد این عاملها زمینه کاهش کارایی و پذیرش مسکنمهر را فراهم آورده است. در این بین اقشار آسیبپذیر شهری به عنوان قشر ناتوان در تأمین مسکن برای خود، باید در هدفگذاری سیاستگذاری مسکن مورد توجه بیشتری قرار گیرند. برای دستیابی به توسعه پایدار شهری توجه به مسکن پایدار گروههای محروم میتواند نقش موثری داشته باشد. به این دلیل که نیمی از اراضی شهرهای ما به کاربری مسکونی اختصاص یافتهاند، اما متاسفانه ساختمانهای مسکونی بدون توجه به توسعه پایدار شهری ساخته میشوند، در این راستا این پژوهش با رویکرد توسعه پایدار مطابق با مولفههای کالبدی، اجتماعی و اقتصادی و زیستمحیطی به منظور تدوین راهکارهای تحقق مسکن گروههای کمدرآمد و محروم در شهر شاندیز اقدام نموده است.
