بررسی «اسماء و صفات الهی» در دیباچۀ مخزنالاسرار و هفتپیکر نظامی گنجوی با رویکرد «تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف»
نویسندگان
1 دانشیار، زبان و ادبیات فارسی، ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، زبان و ادبیات فارسی، ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22126/ltip.2023.9694.1201چکیده
شاعران در دیباچۀ آثار خود به طرح مسائل گوناگون از جمله ستایش پروردگار و برشمردن اسماء و صفاتش میپردازند و آراء خود را دربارۀ آنها بیان میکنند. در این پژوهش، اسماء و صفات الهی در دیباچۀ مخزنالاسرار و هفتپیکر نظامی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادیِ «فرکلاف» نقد و تحلیل شدهاند. الگوی سهبُعدی فرکلاف برای تحلیل متنها عبارت است از: توصیف، تفسیر و تبیین. هدف نهایی فرکلاف از الگوی سهبعدی خود، روشنساختن ارتباط میان متن، گفتمانی که متن در آن تولید میشود و مناسبات قدرت و ایدئولوژی و هژمونی است تا سرانجام مشخص شود که متن در جهت تحکیم و بازتولیدِ گفتمانها و ایدئولوژیهایِ مسلط است، آنها را به چالش میکشد یا تغییر میدهد. پرسش بنیادین این پژوهش که با روش توصیفیـتحلیلی به انجام رسیده، این است که نظامی چگونه و چرا برخی از اسماء و صفات الهی را پررنگ و برخی دیگر را نفی کرده است؟ برای یافتن پاسخ، متن در دو سطح کلی واژگانی و دستور زبانی بررسی و نقد و تحلیل شد. سرانجام یافتهها نشان داد، بیشتر اسماء و صفات الهی مورد اشارۀ نظامی از مشترکات تمامی فرقههای کلامی اسلامی بوده است؛ البته گاهی هم به اسماء و صفاتی برمیخوریم که منطبق بر تفکر اشعری و ضد کلام معتزله و امامیه است.