چشم انداز زبانی زبان کردی درغرب ایران
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی، گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار زبانشناسی کاربردی، گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی، دانشکدة ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 کارشناسیارشد آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/jlw.2024.8981.1693چکیده
چشمانداز زبانی، حوزه پژوهشی نسبتاً جدیدی است که در سالهای اخیر نظر پژوهشگران بسیاری را به خود جلب کرده است. در پژوهش حاضر تلاش شده است چشمانداز زبانی غرب ایران با نگاهی دقیق بررسی شود. به این منظور، مجموع 772 تابلو و علائم زبانی در شهرهای کرمانشاه، سنندج و ایلام عکسبرداری شدند؛ سپس براساس تمایز از بالابهپایین (دولتی) درمقابلِ تمایز از پایینبهبالا (بخش شخصی و خصوصی) طبقهبندی شدند. از مجموع 772 عکس، 578 عکس مربوط به تابلوها و علائم پایینبهبالا و 194 عکس مربوط به تابلوهای بالابهپایین بوده است. نتایج چشمانداز زبانی نشان داد که درمیانِ نشانههای دوزبانه، فارسی-کردی بیشترین فراوانی را در سنندج دارد؛ درحالیکه نشانههای فارسی-انگلیسی در کرمانشاه و ایلام بیشتر است. در همه شهرها، تابلوهای فارسی-عربی کمترین فراوانی را درمیانِ تابلوهای دوزبانه داشتند. سنندج تنها شهری بود که در آن زبان کردی بر علائم فارسی-کردی غالب بود.