مقایسه ابعاد عدالت از نظر دانشجویان عضو تیم های ورزشی گروهی و انفرادی دانشگاه های کشور

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی

doi
10.22080/jsmb.2018.4084.1598
چکیده

مقدمه و هدف: از پژوهش حاضر مقایسه ابعاد عدالت در بین دانشجویان پسر عضو تیم های ورزشی گروهی و انفرادی دانشگاهی می باشد. روش شناسی : جامعه پژوهش عبارت بودند از دانشجویان عضو تیم های ورزشی دانشگاه دولتی که هفت دانشگاه با جمعیت 2200 نفر و ب ه طور هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. و از بین تیم های موجود دو تیم ورزشی گروهی(فوتبال 109بازیکن و والیبال 97 بازیکن) و دو تیم ورزشی انفرادی(کشتی62 کشتی گیر و رزمی57رزمی کار) به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روش پژوهش برمبنای هدف جزو تحقیقات کاربردی و به لحاظ روش توصیفی مقایسه ای است که به شکل میدانی اجرا می شود. اطلاعات با پرسش نامه دوبعدی محقق ساخته بدست امده است، که به صورت ازمایشی برروی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان اجرا شده و دارای پایایی ( 78/0 ) است و روایی ان توسط 30 نفر متخصصین مدیریت و مدیریت ورزشی مورد تایید قرار گرفته است. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تنها در بعد عدالت توزیعی در بین دو دسته ورزش های گروهی و انفرادی تفاوت معنی دار وجود دارد. همچنین عدالت در بعد رویه ای در ورزش های انفرادی بیشتر از ورزش های گروهی می باشد. مولفه های عدالت رویه ای، مراوده ای، حق مدار و توزیعی به ترتیب بیشترین نقش را در شاخص عدالت دارد.، و بین دو وضعیت موجود و مطلوب در همه ابعاد عدالت اختلاف معنی داری در بین ورزشکاران رشته های گروهی و انفرادی وجود دارد. نتیجه گیری: بین وضعیت موجود عدالت با وضعیت مطلوب در همه ابعاد اختلاف داریم، ضمن ا اصلاح رویه های قانونی به نظر دانشجویان موجب عدالت در جامعه می گردد