بررسی احتمال حضور حافظ در ده نامه روح العاشقین شاه شجاع

نویسندگان

1 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.22126/ltip.2024.9653.1198
چکیده

منظومه ده‌نامه روح العاشقین از سروده­ های شاه شجاع در سال 1388 به تصحیح و تعلیقات خانم دکتر مهری باقری به زیور طبع آراسته شد. بنا به گزارش دکتر باقری این اثر دهمین ده­نامه در ادب فارسی به‌شمار می­آید. (باقری:1388: 60) این تصحیح مبتنی است بر تک نسخة یافته‌شده در مجموعه نسخ خطی کتابخانه چستر بیتی دوبلین که ناسخی به نام «حاجی احمدبن حاجی سالوک التولمی» در حدود سال‌های 846ـ847 استنساخ کرده است. (همان: 60ـ61) منظومة ده ‌نامه روح العاشقین سروده شاه شجاع دومین پادشاه سلسله آل مظفر است. او در مقدمة منثور این اثر سبب نظم این منظومه را چنین بیان کرده است که «چون از اقتضای قضای کردگار و تواتر لیل و نهار چنان اتفاق افتاد که میان این ضعیف اقل عباد الله الغفور شاه شجاع­بن المحمد ابن المظفر بن المنصور و برادرم محمود... بواسطه افساد حساد به منازعت و عناد انجامید چنانک مشهور شد... غرض که در آن سرگردانی و پریشانی دفع الملال و اشغال خاطر را از محیط زخار هر روز چند درر ابکار بسعی غواص افکار برون می­آورد و در سلک نظم می­کشید تا از سواد نامه یک ده نامه منظم گشت و آن را روح العاشقین نام نهاد.» (همان: 70)