اثر سطوح مختلف آب آبیاری و تغذیه بهینه بر برخی صفات رشدی سه رقم گندم

نویسندگان

1 استادیار پژوهش بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.

2 محقق بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.

3 استادیار پژوهش بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران.

doi
10.22059/ijswr.2019.265615.668008
چکیده

به منظور بررسی اثر سطوح مختلف آب و کود بر کارایی مصرف آب، عملکرد و درصد پروتئین دانه گندم، آزمایشی به مدت دو سال زراعی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی بروجرد اجرا شد. آزمایش با استفاده از طرح کرت‎های دوبار خرد شده در 3 تکرار انجام شد. پلات اصلی شامل سطوح آب مصرفی (6000 I2= و 5000 I1= و 4000 I0= متر مکعب  در هکتار) و  پلات فرعی سطوح کـودی شامـل F1=NPK+ME، ME 3/1 +F2=NPK و ME 7/0 +  F3=NPK ، مـنـظور از «ME » مصـرف عناصـر کـم مصـرف شامل آهن ، روی ، منگنز ، مس و بور و پلات­های فرعی-فرعی شامل ارقام مرودشت، M -75-7 و M -75-10 بودند. میانگین دو ساله تیمارهای مورد بررسی نشان داد که بالاترین عملکرد دانه از مصرف سطح کودی F1 و سطح آبی I1 (5000 مترمکعب آب) برای رقم M-75-10 به دست آمد. بیشترین کارایی مصرف آب از کاربرد تیمار کودی F2 و سطح آب مصرفی I0 مربوط به رقم مرودشت بوده و بیشترین پروتئین دانه از کاربرد سطح آبی I0 و سطح کودی F0 برای رقم M -75-7  به دست آمد.