بررسی مصادیق تعارض اصل و ظاهر در فقه و حقوق
نویسندگان
1 دکتری حقوق خصوصی، استادیار دانشگاه قم
2 کارشناس ارشد فقه و حقوق
doi
10.22106/jlj.2011.11092چکیده
یکی از مسائل پیچیده در ادلهی اثبات دعوا در حقوق اسلامی و حقوق موضوعه، مسألهی تعارض اصل و ظاهر است؛ هرگاه ظاهر از ادلهی مشهور شرعیه و امارات منصوب از سوی شارع باشد، مانند خبر واحد، شهادت و اقرار، در تقدم آن بر اصل تردیدی نیست؛ اما اگر ظاهر مستفاد از قرائن، عرف و عادت، غلبه و شیوع و امثال آن باشد، میان فقها و حقوقدانان در تقدم ظاهر یا اصل اختلاف است. به نظر میرسد مشهور فقها در مقام تعارض اصل و ظاهر، ظاهر را بر اصل مقدم میدانند؛ با این وجود مصادیقی یافت میشود که در آن اصل بر ظاهر مقدم است. علت این است که بسیاری از فقها صرفاً به ظاهری که مورد تأیید شارع است، اعتماد مینمایند. در این نوشتار با بررسی مصادیق تعارض اصل و ظاهر، تقدم اصل بر ظاهر نتیجه میشود.