بهینهسازی نوع و موقعیت مکانی اقدامات مدیریتی بهمنظور کنترل بار موادمغذی ورودی به پیکرههای آبی مطالعه موردی: حوضه دریاچه زریبار
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب دانشگاه تربیت مدرس و دانشجوی دکتری مهندسی محیط‎زیست-منابع آب، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد منابع آب، استانداری کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22059/ijswr.2018.264038.667993چکیده
هدف اصلی در این تحقیق، بهینهسازی نوع و موقعیت مکانی بهترین اقدامات مدیریتی (BMPs) برای کاهش بار مواد مغذی ورودی به دریاچه زریبار بهمنظور بهبود شرایط دریاچه میباشد. در این راستا از رویکرد شبیهسازی-بهینهسازی (S-O) حاصل از تلفیق مدل SWAT بهمنظور شبیهسازی بار مواد مغذی ورودی به دریاچه و مدل بهینهسازی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک چندهدفه (NSGA-II) برای تعیین الگوی مکانی BMPها، استفاده شد. الگوی بهینه اقدامات مدیریتی با توجه به اهداف سهگانه حداکثرسازی سود خالص بخش کشاورزی، حداقلسازی بار نیتروژن و حداقلسازی بار فسفر ورودی به دریاچه تعیین شد. در این تحقیق طیف متنوعی از BMPها بررسی شد و در نهایت به بهینهسازی الگوی مکانی اقداماتی مدیریتی از قبیل مدیریت انواع کود، مدیریت آبیاری و تعیین نوع شخمزنی مناسب پرداخته شد. نتایج حاصل از مدل نشان داد که با اعمال اقدامات مدیریتی منتخب با الگوی مکانی بهینه مجموع بار کل فسفر و نیتروژن در خروجی حوضه به ترتیب 8/2 و 1/22 درصد کاهش مییابند و به سبب آن غلظت نیترات دریاچه بهشدت کاهش پیدا خواهد کرد و درآمد خالص بخش کشاورزی با کاهش 4/16 درصدی روبهرو خواهد شد. نتایج نشان میدهد با اعمال اقدامات مدیریتی منتخب با الگوی مکانی بهینه میتوان وضعیت کیفی دریاچه را بهبود بخشید.