پویایی مشخصههای بیوشیمی و میکروبیولوژی خاک در مدیریتهای مختلف اراضی ناحیه هیرکانی غربی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
2 استاد، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، ، نور، مازندران، ایران
3 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
doi
10.22059/ijswr.2018.261542.667959چکیده
تغییرکاربری اراضی یکی از دخالتهای مهم بشر در اکوسیستمهای طبیعی است که بر روی فرآیندهای اکوسیستم به ویژه خاک اثرگذار است. در پژوهش حاضر، اثر تغییر کاربری اراضی بر پویایی فعالیتهای میکروبی و آنزیمی خاک منطقه گردکوه صافک استان مازندران مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور، نمونهبرداری خاک به روش سیستماتیک-تصادفی و از دو عمق 5-0 و 10- 5 سانتیمتری انجام شد. در مجموع 240 نمونه خاک از شش کاربری (جنگل طبیعی ممرز - انجیلی، جنگل مخروبه ممرز- انجیلی، جنگلکاری توسکا، جنگلکاری سکویا، آیش رها شده و اگروفارستری بارده) در چهار فصل بهار، تابستان، پاییز و زمستان جمعآوری شد. مطابق با نتایج، کاربریهای توسکا و جنگل طبیعی بیشترین مقادیر تنفس پایه (49/0 و 44/0 میلیگرم دی اکسید کربن برگرم در یک روز) و برانگیخته (40/1 و 40/1 میلیگرم دی اکسید کربن برگرم در یک روز) و در مقابل، جنگلکاری سکویا و کاربری آیش کمترین مقادیر تنفس پایه (21/0 و 24/0 میلیگرم دی اکسید کربن برگرم در یک روز) و برانگیخته (02/1 و 07/1 میلیگرم دی اکسید کربن برگرم در یک روز) را به خود اختصاص دادند. کاربریهای توسکا و جنگل طبیعی بیشترین مقادیر زیتوده میکروبی نیتروژن (20/70 و 38/67 میلیگرم برکیلوگرم)، نیترات (92/32 و 49/30 میلیگرم برکیلوگرم) و آمونیوم (04/30 و 95/27 میلیگرم برکیلوگرم) را به خود اختصاص داد. بالاترین میزان فعالیت آنزیمهای اورهآز، فسفاتاز، آریلسولفاتاز و اینورتاز به ترتیب در کاربریهای توسکا و جنگل طبیعی (8/145، 8/144µg NH4+–N g−1 2 h−1،2/651، 6/629 µgPNP g−1 h−1، 4/142، 4/141µg PNP g−1 h−1 و 217، 8/214 µg Glucose g−1 3 h−1) و کمترین میزان فعالیت به ترتیب در کاربریهای آیش، مخروبه و سکویا (22/127، 86/128، 08/128µg NH4+–N g−1 2 h−1،2/273، 2/261، 8/272 µgPNP g−1 h−1، 2/107، 6/109، 8/108 µg PNP g−1 h−1 و 4/151، 4/155، 8/158 µg Glucose g−1 3 h−1) مشاهده شد. با توجه به تغییرپذیری مشخصههای میکروبی و آنزیمی خاک در فصول مختلف سال و عمقهای مورد بررسی، بیشترین مقادیر این مشخصهها به فصول تابستان و بهار و لایه بالایی خاک اختصاص داشته است. با توجه به ارزیابی صورت گرفته در بین کاربریها، بعد از جنگل طبیعی، در مناطق جنگلی تخریبیافته شمال کشور، استقرار گونه درختی توسکا میتواند به عنوان گونه منتخب در کاربریهایی با شرایط مشابه جهت بهبود کیفیت و سلامت خاک مد نظر قرار گیرد.