معاصرسازی اندیشه اجتماعی فارابی در شاخص های انتخاب مدیران شهری زمینهساز تحقق هماهنگی بین سازمانی
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران .
2 استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jstmt.2024.370416.1682چکیده
مدیران به عنوان بالاترین مقام دستگاههای اجرایی همواره در قوانین و مقررات موجود کشور مسئولیت تصمیمگیری نهایی هر سازمانی را برعهده دارند. بر این اساس مدیران و تصمیمات آنها نقش اساسی در هماهنگی بینسازمانی ایفا میکنند. در واقع انتخاب مدیران دارای رویکردهای مشارکتجویانه بر اساس شاخصهای معاصرسازی شده زیربنای تحقق هماهنگی بینسازمانی در نظام مدیریت و برنامهریزی شهری ایران را فراهم میآورد. بر این اساس در این پژوهش اندیشههای فارابی در خصوص شروط لازم برای مدیران ارکان حکومتی، نظریههای معاصر غربی در خصوص ویژگیهای مدیران و قوانین و مقررات موجود در ارتباط با شرایط و ویژگیهای مدیران اجرایی کشور با یکدیگر مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته و در نهایت 19 شاخص معرفی شد. اگرچه قوانین و مقرراتی در خصوص صفات و ویژگیهای مدیران وجود دارد ولی در مقام اجرا با دشورایها و مصلحتاندیشیهایی روبرو هستیم. بر این اساس پیشنهاد میشود بانک اطلاعاتی کارکنان دستگاههای اجرایی که دارای حداقل 5 سال سابقه اجرایی باشند، تشکیل شده و ترتیبی اتخاذ شود که مدیران ارشد تنها مجاز به انتصاب مدیران عملیاتی از داخل این بانک باشند. همچنین پیشنهاد میشود شاخص «پایبندی به اجرای برنامههای عملیاتی دستگاه» به عنوان یکی از شاخصهای اصلی مورد توجه در انتصاب مدیران دستگاه-های اجرایی ملاک عمل قرار گیرد.
