بازخوانی مؤلفههای گفتمان مدحی نظامی گنجوی در دیباچۀ اقبالنامه، بر بنیاد نظریۀ فرکلاف
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22126/ltip.2022.2443چکیده
اقبالنامهآخرین مثنوی نظامی گنجهای است که بخشی از دیباچهاش حاوی ستایش ممدوح است. نورمن فرکلاف، زبانشناس انگلیسی، از بنیانگذاران تحلیل گفتمان انتقادی است. فرکلاف برای تحلیل متون، الگویی سهبُعدی پیشنهاد داده است: توصیف، تفسیر و تبیین. هدف نهایی او، روشنساختن ارتباط میان متن، گفتمانی که متن در آن تولید میشود و مناسبات قدرت و ایدئولوژی و هژمونی است تا سرانجام مشخص شود که متنْ گفتمان و ایدئولوژی مسلط را بازتولید میکند، به چالش میکشد، یا تغییر میدهد. پرسش این است که نظامی در مدح پادشاه، با گفتمان مسلط چه مواجههای داشته است؟ دریافتیم که با وجود چندین گفتمان، گفتمان اشعری- صوفیانه، گفتمان اصلی است که اگرچه گاهی بهچالش کشیده میشود، در مجموع نظامی آن را به نفع شاه و در جهت تداوم سلطهاش بازتولید میکند. شاعر در مشروعیتبخشی به ممدوح، بهخوبی توانسته است از ظرفیتهای واژگانی و دستور زبانی -گزینش واژگان و تعبیرات خاص، حُسن تعبیر، تقابل معنایی، وجه اخباری افعال، استفهام، جملات معلوم، ضمایر و قیود- و اصول عقاید اشاعره بهره بگیرد.