واکاوی مبانی فقهی اختیارات نظارتی رهبر در نظام جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی
doi
10.30497/fiqh.2014.2438چکیده
نظامهای سیاسی در دنیای معاصر برای تضمین بقا و جهت دستیابی به مقبولیت سیاسی پایدار و جلوگیری از نهادینه شدن فساد، نه تنها اقدام به تشکیل نهادهای نظارتی میکنند بلکه برای چنین نهادهایی، اختیارات نظارتی همچون «حق اطلاعیابی و اشراف بر جریان امور»، «حق پرسش»، «حق تحقیق و تفحص» نیز در نظر میگیرند. از سوی دیگر مطابق اصل 57 قانون اساسی ایران، رهبر بر قوای سه گانه نظارت داشته و قوای سهگانه تحت نظارت ولایت امر، إعمال قدرت میکنند. حال پژوهش پیشرو با رویکردی فقهی، به واکاوی مبانی برخوداری رهبر از چنین اختیارتی در نظام جمهوری اسلامی ایران پرداخته است و با استناد به ادله خاصه و عامه، برخوردار بودن رهبر از چنین اختیارتی را اثبات و ادله مبنی بر حرمت تجسس و سوء ظن و ضرورت حسن ظن را مانع از این امر نمیداند و به گونهای آنها را توجیه میکند.