تحلیل اجتماعی ابراز احساسات الهی در قرآن کریم بهمثابه الگویی برای کنش اجتماعی انسان باورمند
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jstmt.2024.370967.1687چکیده
ابراز انواع احساسات خوشایند و ناخوشایند از متداولترین رفتارهای جاری در میان انسانهاست. در قرآن کریم نیز خداوند متعال با تعابیر متفاوت به ابراز خشنودی، غضب و محبت نسبت به فرد خاص یا یک کنش انسانی میپردازد. هر چند برخلاف ابراز احساسات انسانی که حاصل انفعال درونی است، تعبیرهای الهی در قرآن کریم به هیچ وجه برآمده از انفعال درونی نیست، لکن با هدف هدایت انسانها و حاوی الگویی از کنش اجتماعی برای مؤمنان و باورمندان است. لذا این مقاله بر اساس روش عقلی ـ کلامی بهدنبال استخراج نظام ابراز احساسات الهی است تا بهعنوان الگویی برای کنش اجتماعی باورمندان مورد استفاده و الهامگیری مؤمنان قرار گیرد. از نوآوریهای مقاله ارائه یک دستهبندی جامع از انواع احساساتی است که در قرآن کریم در دو دسته احساسات خوشایند و احساسات ناخوشایند ابراز شده است. در تحلیل اجتماعی کنش انسان باورمند با استفاده از الگوی چهارگانه ماکس وبر، استدلال میشود که هیچ یک از کنشهای عاطفی، سنتی، عقلانی معطوف به ارزش و عقلانی معطوف به هدف روایتگر کنش اجتماعی انسان باورمند نیست. مقاله به این نتیجه ختم میگردد که کنش اجتماعی انسان باورمند را باید از سنخ «کنش معطوف به ارزش بر اساس عقلانیت متعالی» با ویژگیهای خاص خود قلمداد کرد.