اثربخشی معنیدرمانی بر قندخون، شادکامی و اضطراب مرگ سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، تنکابن، ایران.
3 گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
4 گروه علوم تربیتی ، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.66438.3918چکیده
مقدمه: کنترل قندخون و بهبود شادکامی و اضطراب مرگ میتواند به بهزیستی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو یاری رساند اما در این زمینه شکاف پژوهشی وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی معنیدرمانی بر قندخون، شادکامی و اضطراب مرگ سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل به همراه یک دوره آزمون پیگیری بود. از بین سالمندان زن مبتلا به بیماری دیابت منطقه 1 شهر تهران در سال 1400 تعداد 29 نفر به عنوان نمونه های پژوهش به صورت در دسترس و با توجه به ملاکهای ورود به مطالعه انتخاب شد و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمایش خون، پرسشنامه شادکامی آکسفورد و اضطراب مرگ تمپلر بود. دادهها با تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: یافتهها نشان داد که بین میانگین پیش آزمون و آزمون پیگیری گروههای آزمایش و کنترل از نظر قندخون، شادکامی و اضطراب مرگ تفاوت معنیداری وجود داشت. به عبارت دیگر معنیدرمانی باعث کاهش قندخون و اضطراب مرگ و افزایش شادکامی سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 شد (001/0>p). نتیجهگیری: منطبق با یافتههای پژوهش حاضر میتوان معنیدرمانی را به عنوان یک روش کارا جهت بهبود قندخون، شادکامی و اضطراب مرگ سالمندان پیشنهاد داد.