کنترل علف‌های هرز برنج نشایی توسط پهپاد در سیستم‌های مختلف آبیاری

نویسندگان

1 بخش گیاهپزشکی، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

2 گروه ساماندهی و بهبود نظام‌های بهره‌برداری از ماشین، مرکز توسعه صنایع و مکانیزاسیون، وزارت جهاد کشاورزی، تهران، ایران

3 بخش گیاهپزشکی، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

doi
10.22059/ijpps.2025.400526.1007090
چکیده

با توجه به افزایش استفاده از پهپادهای سمپاش در کشاورزی، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر روش آبیاری و حجم محلول بر کارایی پهپاد در کنترل علف‌های هرز در کشت نشایی برنج، با استفاده از علف‌کش پیش‌آمیخته سای‌هالوفوپ‌بوتیل + پنوکسولام (150 g a.i. ha-1، OD 6%) انجام شد. آزمایش در قالب طرح کرت‌های خردشده بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد که در آن، فاکتور اصلی شامل دو روش آبیاری (غرقاب دائم و آبیاری تناوبی) و فاکتور فرعی شامل پنج حجم محلول (۱۰، ۲۰، ۴۰، ۸۰ و ۱۶۰ لیتر در هکتار) بود. تیمارهای شاهد شامل سمپاش پشتی (۳۵۰ لیتر در هکتار)، عدم کنترل علف‌های هرز و وجین دستی بود. برازش مدلهای رگرسیونی لجستیک نشان داد که حجم محلول برای ۹۰ درصد کاهش زیست‌توده علف‌های هرز در روش آبیاری غرقاب دائم برای سوروف و پیزور به‌ترتیب 13/14 و 6/15 و در روش تناوبی 06/24 و 02/58 لیتر در هکتار بود. بیشترین عملکرد اقتصادی در روش آبیاری غرقاب (4331 کیلوگرم در هکتار) در حجم 20 لیتر در هکتار و در آبیاری تناوبی (3874 کیلوگرم در هکتار) در حجم محلول 80 لیتر در هکتار به‌دست آمد که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری با حجم‌های بالاتر، سمپاش پشتی و شاهد وجین دستی نداشتند. با توجه به خسارت بالای 90 درصد علف‌های هرز در شاهد عدم کنترل و کارایی مناسب پهپاد؛ استفاده از سمپاشی هوایی به‌دلیل کمبود کارگر و سرعت بالاتر قابل توصیه است.