محتوای فنل و فلاونوئید کل در برخی قارچ‌های درون‌رست گیاه گل محمدی در ایران

نویسندگان

1 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران

2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران

3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران

4 پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

doi
10.22059/ijpps.2025.387024.1007070
چکیده

جهت شناسایی قارچ­های درون‌رست گیاه گل محمدی (Rosa damascena) در ایران، نمونه­برداری در طی سال­های 1396 و 1397 از شاخه­ها و برگ­ های سالم در استان­های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اصفهان، البرز، خراسان رضوی، زنجان، کرمان، کرمانشاه، مازندران و یزد انجام گرفت. در مجموع، 58 جدایه قارچی بر اساس ویژگی­های ریخت­شناختی و واکاوی مولکولی مبتنی بر نواحی ITS-rDNA و بخش از ژنtef1-α  مورد شناسایی قرار گرفتند. در این مطالعه گونه­های Fusarium globosum، Sarocladium kiliense، Colletotrichum karsti، Lophotrichus ampullus، Ascotricha chartarum، Hyphodontia setulosa و Kalmusia variispora شناسایی شدند. آرایه­‌های به دست آمده در این پژوهش برای نخستین بار به عنوان قارچ درون‌رست از گیاه گل محمدی در دنیا گزارش می­شوند. گونهampullus L. آرایه جدیدی برای فلور قارچی ایران است. آزمون بیماریزایی جدایه­های منتخب روی نهال­های حاصل از کشت بافت گل محمدی با ایجاد زخم روی شاخه انجام شد. ارزیابی نتایج پس از 25 روز نشان داد که جدایه­های استفاده شده روی این گیاه بیماری‌زا نمی­باشند. غربال جدایه­های قارچی درون‌رست بر اساس میزان تولید فنل و فلاونوئید کل در محیط کشت با استفاده از اسپکتروفتومتر انجام شد. نتایج نشان داد که دو جدایه Rd45 (L. ampullus) و Rd393 (K. variispora) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میزان فلاونوئید کل می­باشند. علاوه بر این، دو جدایه Rd36 (H. setulosa) و Rd45 نیز به ترتیب بیشترین و کمترین میزان فنل کل را تولید کردند.