اثر کود نانوآهن وآب مغناطیسی بر عملکرد دانه و کارآیی مصرف آب سویا در روش آبیاری قطرهای
نویسندگان
1 مدرس و کارشناس آزمایشگاه گروه علوم و مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر
2 استادیار گروه مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2018.248818.667825چکیده
کمبود منابع آب و گسترش استفاده از روشهای آبیاری قطرهای از نوع نوارهای تیپ در مناطق کمآب از یک طرف و روند توسعه کاربرد کودهای نانو در کشاورزی و بررسی اثر آب مغناطیس بر عملکرد و کارایی مصرف آب محصولات کشاورزی از سوی دیگر منجر به پژوهشی بدین منظور گردید. از این رو تحقیق حاضر، امکان افزایش عملکرد و کارآیی مصرف آب گیاه سویا را با استفاده از روش آبیاری قطرهای (نوار تیپ) همراه با کود نانوآهن در شرایط آبیاری با آب مغناطیس و غیرمغناطیس بررسی مینماید. این طرح بصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کاملاً تصادفی با سه تکرار در قطعه زمینی به مساحت 150متر مربع واقع در مرکز آموزش عالی کاشمر و در سال زراعی 1395 انجام گردید. تیمارهای اصلی شامل دو نوع آب؛ مغناطیسی (M1) و غیرمغناطیسی (M2) و تیمارهای فرعی شامل چهار سطح کود نانوآهن با مقادیر (0 (N1:بدون محلول پاشی، (2/0(N2: ، (4/0(N3: و (6/0(N4: گرم در لیتر در واحد سطح بود. نتایج نشان داد که اثر کود نانوآهن و آب مغناطیسی بر عملکرد دانه، زیتوده و کارآیی مصرف آب سویا در سطح احتمال 5 درصد معنیدار بود. اگرچه اثر متقابل آب مغناطیسی و کود نانوآهن بر صفات اندازهگیری شده غیر معنیدار بود. آبیاری با آب مغناطیس و محلولپاشی کود نانوآهن به میزان m2/g/lit 6/0 عملکرد دانه سویا را با تولید 670/3 تن در هکتار به میزان 25 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. همچنین کمترین میزان عملکرد دانه نیز در تیمار بدون کود نانوآهن و در شرایط بدون مغناطیس با تولید 565/2 تن در هکتار حاصل گردید. مقدار کارآیی مصرف آب در محدوده 71/0 تا 49/0 کیلوگرم بر متر مکعب به ترتیب در تیمارهای M1N4 و M2N1 متغیر بود.