فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله تنوعات واجی و واژگانی در زبان هورامی (گویش پاوه) را براساس زبان‌شناسی اجتماعی تنوع‌گرا بررسی می‌نماید. در این پژوهش، تأثیر دو متغیر جنسیت و سن بر یک تنوع واجی (استفاده از واجگونۀ [d] به‌جای واجگونۀ [d] در جایگاه پایانی کلمه) و دو تنوع واژگانی (استفاده از ساخت ترکیبی به‌جای واژه‌های /bαwα/ و /dαdα/ و استفاده از واژۀ /waratαw/ به‌جای واژۀ /war/) در یک گروه 60 نفره (30 مرد و 30 زن) در چهار ردۀ سنی بررسی گردید. روش اجرا بدین‌صورت بود که داده‌های گردآوری‌شده ازطریقِ مصاحبه با گروه اصلی، با داده‌های گردآوری‌شده از گروه معیار که شامل تعدادی از زنان و مردان بی‌سواد بالای 60 سال بود، مقایسه گردید. درنهایت، یک تنوع واجی و دو تنوع واژگانی که دارای بیشترین میزان تفاوت در بین گروه معیار و گروه اصلی بودند برای بررسی انتخاب شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که متغیرهای سن و جنسیت با تنوع واجیِ موردبررسی، ارتباط معنا‌داری ندارند. در تنوع واژگانی، زنان بیشتر از مردان برای خطاب‌کردن مادربزرگ‌هایشان از ساخت ترکیبی (/αdα/ + نام کوچک) استفاده می‌کنند. بین سن و میزان استفاده از ساخت ترکیبی نیز رابطه معنا‌داری وجود دارد. همچنین، بین میزان استفاده از واژه /waratαw/ و جنسیت رابطۀ معنا‌داری وجود دارد.