بررسی آزمایشگاهی تأثیر توام طوق و صفحات مستغرق بر میزان کاهش عمق آبشستگی گروه پایههای پل استوانهای شکل
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران – سازه های هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دزفول، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد عمران – سازههای هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، دزفول، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2018.257701.667909چکیده
آبشستگی به فرم های مختلف پایداری سازههای هیدرولیکی را مورد تهدید و فرسایش قرار میدهد. یکی از روش های غیرمستقیم کاهش آبشستگی نصب طوق و صفحات مستغرق است. طوق عبارتست ازصفحه ای نازک که در یک ارتفاع مشخص از پایه پل نصب شده و به این وسیله مانع از تماس مستقیم جریان پایین رونده در جلوی پایه پل با بستر رودخانه میگردد و فعالیت گردابهای نعل اسبی را تضعیف میکند همچنین در پایههای طوق دار سرعت آبشستگی کاهش یافته و یا به عبارت دیگر زمان شروع آبشستگی به تأخیر میافتد. در این تحقیق با مدل سازی آزمایشگاهی به بررسی تأثیر توام طوق و صفحات مستغرق بر میزان کاهش عمق آبشستگی پایههای استوانهای پرداخته شده است. با توجّه به نتایج حاصل از آزمایش بیشترین کاهش عمق آبشستگی برای فرود 246/0و پایه در مجاورت طوق دو برابر قطر پایه و شش صفحه مستغرق برای هر سه پایه به ترتیب (55%، 96% ، 98%) اتفاق افتاده است. همچنین نتایج نشان داد که صفحات مستغرق با تاثیر بر روی خطوط جریان و طوق با محافظت از پایه در مقابل گردابهای پایین رونده و گردابهای نعل اسبی ، ابزار مناسبی جهت کاهش عمق آبشستگی در پایههای استوانهای باشد.