دوماتیا و تاثیر آن بر رفتار همخواری و استقرار کنههای شکارگر Phytoseiulus persimilis و Amblyseius swirskii
نویسندگان
1 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijpps.2023.363057.1007037چکیده
همخواری به مفهوم کشتن و مصرف افراد همگونه، پدیده گستردهای است که در بسیاری از موجودات اتفاق میافتد. در این پژوهش اثر دوماتیا بر رفتار هم-خواری کنههای شکارگر فیتوزیید Amblyseius swirskii و Phytoseiulus persimilis روی برگهای دارای دوماتیا و بدون دوماتیای گیاه فلفل شیرین بررسی شد. برگهای بدون دوماتیا با مسدودکردن دوماتیوم توسط قطره چسب آماده شدند. به منظور حذف اثر چسب، یک قطره مشابه چسب در کنار دوماتیوم تیمار قرار داده شد. آزمون اثر دوماتیا بر میزان همخواری کنههای شکارگر که داخل ظروف پتری و روی برگهای بریده فلفل شیرین انجام شد حاکی از این بود که در مورد P. persimilis، وجود دوماتیا بهطور معنیداری میزان همخواری را کاهش میدهد (P < 0.05)، در حالی که با تغییر گونه شکارگر به A. swirskii، وجود دوماتیا اثر معنیداری در کاهش همخواری نداشت(P > 0.05) . به منظور بررسی اثر دومایتا بر دفعات استقرار شکارگر در پچ، از برگهای بریده دارا و بدون دوماتیا که با پل طلقی به هم متصل شده بودند، استفاده شد و شکارگر در میانه پل طلقی قرار گرفت. نتایج نشان داد در هردو گونه شکارگر، تعداد دفعات حضور کنه ماده در پچهای دارای دوماتیا، بهطور معنیداری بیشتر از این تعداد در پچهای بدون دوماتیا بود (P<0.05) . دلایل احتمالی تفاوت رفتار دو گونه از نظر رفتارهمخواری مورد بحث قرار گرفت.