بررسی ظرافتهای خاص و نوآوریهای سعدی در ایهام
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
ایهام از جمله ترفندهای زبانی است که چند معنی را در قالب واژه، عبارت و جمله به ذهن متبادر میسازد و البته یکی از مهمترین و هنریترین آرایههای ادبی است. در این مقاله با بررسی غزلهای سعدی، سعی ما بر آن بوده که در حد بضاعت خود به زیبایی کلام سعدی اشاره کنیم و به کشف و استخراج انواع تازۀ ایهامهایی که سعدی آنها را به کار بسته، اما از جهت روشنبودن مضمون سخنش از دیدهها پنهان مانده، بپردازیم؛ زیرا سعدی شاعری است که با خلاقیّت زبانی بینظیری که دارد به خلق ایهام به شیوۀ خاص خود میپردازد. برای رسیدن به این هدف ما ابتدا 400 غزل را بررسی و ایهامهای موجود در آنها را استخراج کرده ایم و طبق انواع ایهام مندرج در کتب بلاغی به 10 دسته تقسیم نموده ایم (توریه، تناسب، تبادر، تضاد، مبینه، استخدام، مجرده، مرشحه، مهیا) و از هرکدام یکی دو مثال آوردیم. سپس مشاهده شد که افزون بر آن 10 نوع سنتی، سعدی شش نوع دیگر از انواع ایهام را دارد که برساخته و ابداع خود اوست. ضمن کشف آنها، خودمان نامهایی بر آن انواع گذاشتیم؛ شامل: ایهام لحنی، ایهام معانی تودرتو، ایهام خوشهای، ایهام ترکیبی با صنایع دیگر، ایهام ترکیبی با کلمات دیگر و سرانجام ایهام تبادر ترکیبی.