رابطه عزتنفس و خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی کشتیگیران بزرگسال شرکت کننده در جام بینالمللی تختی
نویسندگان
1 استادیار/دانشگاه رازی
2 دانشجو/ رازی
3 دانشجو/رازی
doi
10.22080/jsmb.2018.7832.2069چکیده
هدف : ورزشکاران علاوه بر تمرینهای منظم، جدی و پیشرفته، ازنظر روانی نیز باید در وضعیت مطلوبی قرار داشته باشند. برخورداری از عزتنفس، خودکارآمدی و اضطراب مناسب دررسیدن ورزشکار به سطح نخبگی و اجرای عملکرد خوب نقش دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین عزتنفس و خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی در بین کشتی گیران شرکتکننده در جام بینالمللی تختی برگزارشده در شهر کرمانشاه بود. روششناسی: این پژوهش از نوع تحقیقات توصیفی - همبستگی است. برای گزینش نمونه آماری با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، با توجه به جدول کرجسی و مورگان، 159 نفر از 277 نفر از کشتی گیران انتخاب شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از سه پرسشنامه اضطراب رقابتی ورزشی (مارتنز 1990)، عزتنفس کوپر (1967) و خودکارآمدی ورزشی کرل و همکاران (2007)، استفاده شد. جهت بررسی پایایی ابزارهای تحقیق، تعداد 30 پرسشنامه بهعنوان مطالعه مقدماتی میان نمونهها پخش شد و بعد از تجزیه و تحلیل دادهها میزان آلفای کرونباخ برای پرسشنامه عزتنفس 79/0، پرسشنامه خودکارآمدی 81/0 و پرسشنامه اضطراب رقابتی 84/0 به دست آمد. روایی پرسشنامهها هم توسط چند تن از اساتید تائید شد. برای تحلیل آماری دادهها از آمار توصیفی و بهمنظور بررسی فرضیههای پژوهش از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی به روش همزمان استفاده شد. یافتهها: نتایج تحلیل دادههای این پژوهش نشان داد که بین عزتنفس و اضطراب رقابتی در سطح (01/0>p) و خودکارآمدی و اضطراب رقابتی در سطح (01/0>p) رابطه منفی و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که عزتنفس 38 درصد و خودکارآمدی 34 درصد از تغییرات واریانس اضطراب رقابتی را تبیین میکنند.